یادش بخیر اون قدیما

یادش بخیر اون قدیما چه حالی میکردیم…انگار توی مدرسه فقط یه کلاس دوم ریاضی بود و ماو بس!به بر و بچ شیطون و البته وحشی معروف بودیم بنده خدا مدیر و ناظم نمیدوستن دیگه چه کارمون کنن از صفر دادن نمره انظباط گرفته تا تبعید دوماهه به انباری طبقه بالا که سگ هم توش نمیرفت سر کلاسا یا بساط هر و کر و خنده با معلما و دست انداختن دبیر فیزیک خنده دارمونو داشتیم یا رد و بدل فیلمای قدیمی مثل سلطان قلبها از زیر مانتو ها…
زنگای تفریح بساط بزن و برقصی داشتیم که برا عروسی پسر شاه هم نمیگیرن…شبنم چنان بندری و عربی میرقصید که انگار سالها اینکاره بوده رامینا سینه میلرزوند و مونا شاباش میکرد…بقیه هم دست,سوت!!
تنها کسی که همیشه در مقابل سیل عصبانی دبیرها و اولیای مدرسه حمایتمون میکرد دبیر شیمی مهربونمون آقای شاهی بود..سر کلاس اون تنها بود که مثل موش لال میشدیم و با چنان عشقی گوش میکردیم انگاری قراره همه شیمی دان بشیم!! هر جا هست خدا حفظش کنه مرد نازنینیه
گاهی هم مینشستیم یکی داریوش میخوند و بقیه الکی زانوی غم بغل میگرفتیم انگار که مجبورمون کردن.
سر امتحانا انقدر تقلب میکردیم که بنده خدا معلمه 2 سال پیر میشد،آقا جونم براتون بگه معلم بود که از دستمون تو دفتر می افتاد گریه…
دیشب بعد از 10 سال خواب اون کلاس و دبیر و بچه ها رو دیدم و بهانه ای شد برا نوشتن حالا از اون روزای قشنگ فقط خاطره هاش مونده با بچه ها بازم در تماسیم بازم مهمونی داریم و رفت و آمد و تنها نقل مجلسمون تعریف کردن از اون خاطراتیه که دیگه تکرار نمیشن…