بزن،خجالت نکش.

بزن خجالت نکش بذاربهت بگن کارتو عالی انجام دادی! بذار چنان جای اون باتوم رو بدن نحیفش بمونه که تا ابد یادش نره !هرچی محکم تر بزنی بیشتر خفه میشه!بیشتر صداش درنمیاد!بزن داداش شلاق و باتومت رو محکم بکوب به دست و پاش!! اما چشماتم ببند!
نکنه یهو چشمت به چشمش بیافته که تورو ببره به زمانهای دور به دوران کودکیت…
با ذوق و شوق برگه بیست املاتو گرفتی و سر جات نشستی تا آقا معلم صدات کنه و جایزه ات رو بهت بده جایزه فقط یه مهر صد آفرین بود اما به اندازه دنیایی خوشحالت میکرد عشق هر شبت شمردن بیستها و مهرهای صدآفرین بود و بعد به بابا نشون بدی و اونم بوست کنه و بگه پسر گلم میخواد انقدر بیست بگیره تا دکتر بشه وتو کیف میکردی…
آقا معلمتو با همه وجود دوست داشتی وقتی با وسواس مداد سیاه رو طوری تو دستات میذاشت که یاد بگیری نوشتنو ، تو با همون معصومیت کودکانه دلت میخواست بوسش کنی اما روت نمیشد ….چند روز دیگه روز معلم بود از بابا پول گرفتی تا برا معلمت گل بخری…وقتی شاخه گل رز رو تو زرورق رنگی بهش دادی به اندازه دنیایی خوشحالش کردی با خودت گفتی اینهمه اون منو با مهر هزار آفرین خوشحال کرد یه بارم من!
پیشونیتو بوسید و با همون دستای مهربون دستتو فشرد و گل رو گرفت تمام دنیا بعد از پدر مادرت، چشمای مهربون آقا معلم بود صبحا به عشق اون تمام راه تا مدرسه رو با کیفی که رو دوشت سنگین بود میدویدی..
آخر سال چقدر براش گریه کردی اونم بهت گفت پسر گلم بازم تا کلاس پنجم تو یه مدرسه هستیم هرروز زنگا تفریح بیا پیشم و تو دستشو مثل یه مرد فشردی ولی …
چه راحت فراموش کردی…….
حالا یه پیرمرد نحیف زیر دستای مردونه و سنگین تو زیر فشار باتوم داره درد میکشه خوب نگاش کن خودشه؟مگه نه؟چی میخواد؟حداقل رفاه برای خودش و زن و بچش که تو این سالهای خستگی بتونه با آرامش به روزایی فکر کنه که گرد گچ تخته سیاه به سرفه اش مینداخت اما صداش درنمیومد.
بزن که با هر شلاقی که به بدنش میزنی خودشو نفرین کنه که عمر و جوونیشو به پای من،تو،ما گذاشته…
بزن خجالت نکش این دستایی که تقلا میکنن باتوم رو دور کنن همون دستایی ان که یه روزی مدادو تو دستات گذاشتن و املا نوشتنو یادت دادن…
اون پیکر نحیف که عشق ورزیدن رو خدا تو وجودش به ودیعه گذاشت توان تحمل درد این ضرباتو نداره…
نزن بسه دیگه!!خجالت بکش…

پس نوشت:لینک خبری ای برام ارسال شد با این تیتر:
کتک زدن معلمان توسط لباس شخصی ها
اما متاسفانه به خاطر مشکلی که تو سیستمم بوجود اومد نتونستم لینکو اینجا بذارم اما تو بالاترین سرچ کنید پیداش میکنید.
و انقدر از خوندن مطلب متاثر شدم که این پست رو با اشک نوشتم..